Ο Ολυμπιακός έκλεισε την κανονική διάρκεια της Stoiximan Super League με λευκή ισοπαλία απέναντι στην ΑΕΛ στο «Γ. Καραϊσκάκης», σε ένα ματς που άφησε ξεκάθαρη αίσθηση χαμένης ευκαιρίας. Οι «ερυθρόλευκοι» ανέβασαν αισθητά την πίεσή τους στο δεύτερο ημίχρονο, δημιούργησαν πολλές προϋποθέσεις και αρκετές καθαρές ευκαιρίες, όμως δεν βρήκαν το γκολ που θα μετουσίωνε την υπεροχή τους.
Η εικόνα του αγώνα είχε δύο διαφορετικά πρόσωπα. Στο πρώτο μέρος ο Ολυμπιακός είχε τον έλεγχο, αλλά όχι τη σταθερή ένταση και την καθαρή εκτέλεση στο τελευταίο τρίτο. Η πρώτη καλή στιγμή ήρθε στο 6’, όταν ο Μαρτίνς έκλεψε ψηλά και εκτέλεσε, με τον Βενετικίδη να αποκρούει, ενώ στη συνέχεια οι τελικές των Μπρούνο και Τσικίνιο δεν βρήκαν στόχο. Η καλύτερη στιγμή πριν από την ανάπαυλα ήρθε στο 44’, με την κεφαλιά του Μπιανκόν μετά από στατική φάση, όμως και πάλι ο γκολκίπερ της ΑΕΛ ήταν σε ετοιμότητα.
Το δεύτερο ημίχρονο, όμως, είχε σαφώς διαφορετικό ρυθμό. Ο Ολυμπιακός κυκλοφόρησε καλύτερα την μπάλα, πάτησε πιο συχνά στην περιοχή και άρχισε να βγάζει φάσεις με μεγαλύτερη συχνότητα. Στο 56’ χάθηκε η πρώτη πολύ μεγάλη ευκαιρία, όταν μετά από γρήγορη συνεργασία Ποντένσε και Τσικίνιο, ο Ταρέμι βγήκε τετ α τετ αλλά δεν μπόρεσε να νικήσει τον Βενετικίδη. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι «ερυθρόλευκοι» εγκαταστάθηκαν ουσιαστικά γύρω από την περιοχή της ΑΕΛ.
Ο Ποντένσε απείλησε στο 60’ με ψηλοκρεμαστό πλασέ, ο Ταρέμι στο 62’ και ο Μουζακίτης στο 64’ συνέχισαν την πίεση, ενώ στο 67’ η ΑΕΛ σώθηκε οριακά όταν ο Μπατουμπινσίκα παραλίγο να στείλει την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του και ο Βενετικίδης απέτρεψε το αυτογκόλ την τελευταία στιγμή. Ήταν μία φάση που αποτύπωσε πλήρως την πίεση του Ολυμπιακού στο διάστημα εκείνο, αλλά και την αδυναμία του να βρει το καθοριστικό τελείωμα.
Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα η εικόνα δεν άλλαξε. Ο Ολυμπιακός συνέχισε να παράγει φάσεις, όμως η αποτελεσματικότητα έλειψε. Στο 78’ ο Ποντένσε δεν βρήκε στόχο με προβολή, στο 79’ ο Ελ Κααμπί δεν μπόρεσε να σκοράρει από πλεονεκτική θέση, ενώ στο 88’ ο Βενετικίδης είχε νέα καθοριστική επέμβαση στη φάση που ολοκληρώθηκε με προσπάθεια του Ποντένσε και την μπάλα να σταματά και στο δοκάρι. Ακόμη και στο 90’, στη συρτή σέντρα του Μπρούνο, ο Κλέιτον δεν κατάφερε να δώσει λύση.
Το τελικό 0-0 αποτυπώνει κυρίως την αδυναμία του Ολυμπιακού να κεφαλαιοποιήσει την υπεροχή του. Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ είχε τον έλεγχο, ειδικά μετά το 45’, πίεσε περισσότερο, μπήκε με συνέπεια στην αντίπαλη περιοχή και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να πάρει το παιχνίδι. Αυτό που της έλειψε ήταν η καθαρή τελική εκτέλεση, απέναντι και σε έναν Βενετικίδη που ήταν από τους βασικούς λόγους που η ΑΕΛ έφυγε αλώβητη από το Φάληρο.
Αυτό είναι και το βασικό συμπέρασμα ενόψει playoffs: ο Ολυμπιακός κατάφερε να φτιάξει τον όγκο των φάσεών του, αλλά όχι να τον μετατρέψει σε αποτέλεσμα. Σε ματς τέτοιας πίεσης και κλειστών αποστάσεων, η διαφορά δεν βρίσκεται μόνο στη δημιουργία, αλλά κυρίως στην ποιότητα της τελευταίας απόφασης και του τελειώματος.
